Piketty, Thomas

Ik heb me – en ik denk dat ik niet de enige ben – met het nodige doorzettingsvermogen door zijn dikwijls met veel statistieken en cijfers gelardeerd werk  ‘Capital in the Twenty-First Century‘ moeten worstelen… maar deed dit wel in het volle besef dat ik één van de belangrijkste (economische) werken van dit era aan ’t lezen was. Voor mijzelf een werk dat me meer aansprak en belangrijker overkomt (althans economisch) dan dat andere grote werk over het zelfde onderwerp:  ‘Das Kapital‘ (Karl Marx), dit natuurlijk ook doordat we nu in een ander tijdsgewricht leven (betreffende de filosofische betekenis lijkt me Das Kapital natuurlijk wel voornamer).
Ook hier weer een voorbeeld van utopisch, strevend denken en dit vanuit een optimistische ingesteldheid met een geloof in een positieve finaliteit: tegen de gangbare neoliberale tendens in gelooft Piketty in de mogelijkheden van een – mits de nodige bijsturing – regulerend kapitalisme (o.a. een progressieve supra-internationale belasting op vermogen) om de desastreuze gevolgen van de 1ste wet van het kapitalisme te counteren (herinner r > g:  het rendement op kapitaal is steeds groter dan de eventueel ten gevolge van economische groei vermeerderde inkomsten uit arbeid waardoor de toenemende concentratie van kapitaal een steeds kleiner wordende groep verrijkt).
Misschien niet echt het schoolvoorbeeld van utopisch denken (want er wordt hier getracht een bestaand systeem van binnenuit aan te passen, de noodzakelijke aliënatie om een utopie te dromen is dus veraf), maar er worden wel noodzakelijke aanpassingen vernoemd die op zichzelf toch wel een redelijk utopisch karakter hebben…