Capra, Fritjof

‘The Tao of Physics’ heb ik lang geleden kapot gelezen. Weliswaar ‘not done’ voor elke zichzelf respecterende analytische wetenschapper, maar oh zo grenzen verleggend en synthetiserend. Soms denk ik wel eens dat het als student natuurkunde aan te raden is eerst dit soort werken te lezen (en o.a. ook Gary Zukav’s ‘The Dancing Wu Li Masters’) omwille van de treffende verwoordingen van de eerder abstracte fysische begrippen in begrijpelijke taal om zich vervolgens in het ‘echte’ fysisch, mathematische te laten onderdompelen. Komt enkel maar ten goede aan een vorm van begrip die anders dikwijls wat achterwege zou blijven en van waaruit vervolgens dan weer grotere stappen vooruit in het abstracte kunnen gemaakt worden. De link naar de oosterse filosofieën in dit type boeken was natuurlijk wat in de tijdsgeest van de jaren ’70, maar – wat mijzelf betreft – er is niets mis mee om verbanden te zien en dit soort associaties te leggen: hoe breder het perspectief, hoe vruchtbaarder ook het particuliere.